พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 พระราชทานพระบรมราโชวาท สำหรับการปฏิบัติหน้าที่ของข้าราชการตำรวจไว้ ความตอนหนึ่งว่า

“...การจับผู้ร้ายนั้น ไม่ถือเป็นความชอบ เป็นแต่นับว่าผู้นั้นได้กระทำการครบถ้วนแก่หน้าที่นั้น แต่จะถือเป็นความชอบต่อเมื่อได้ ปกครองป้องกันเหตุร้ายให้ชีวิตและทรัพย์สินของข้าแผ่นดิน ในท้องที่นั้นอยู่เย็นเป็นสุขพอสมควร...”

             ผู้บังคับบัญชาตำรวจทุกยุคทุกสมัย จึงต้องวางนโยบายในการบริหารงาน หยิบยกพระบรมราโชวาทนี้มาเป็นนโยบายหลัก วางแผนป้องกันไม่ให้เหตุอาชญากรรมต่างๆเกิดขึ้นได้ และการป้องกันอาชญากรรมจะเกิดผลดีได้นั้น ต้องอาศัยกำลังตำรวจ, อุปกรณ์ในการปฏิบัติหน้าที่ ตลอดจนงบประมาณสนับสนุนที่พร้อม

              จำเป็นอย่างยิ่ง ที่จะต้องให้ “ประชาชน” เข้ามามี “ส่วนร่วม” ในการบริหารงาน ซึ่งตามแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการ ปัจจุบันตำรวจก็ได้ดำเนินการอยู่แล้ว   ขณะนี้มีประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารงานของตำรวจหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นตำรวจชุมชน ตำรวจบ้าน ตำรวจหมู่บ้าน สมาชิกแจ้งข่าวอาชญากรรม กองปราบอาสา อาสาสมัครจราจร กต.ตร.ระดับต่างๆ คณะทำงาน กต.ตร.ชุมชน/หมู่บ้าน และอื่นๆอีกหลายโครงการ โดยวัตถุประสงค์อันเดียวกัน คือให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมในงานตำรวจ

                แต่ปรากฏว่า ในทางปฏิบัติที่ผ่านมา ยังไม่เป็นไปในทิศทางเดียวกัน ทั้งรูปแบบการแต่งกายและการประสานงาน

                 ตร. จึงมีคำสั่ง ตร.ที่ 382/2550 จัดตั้ง ศูนย์ประสานงานประชาชนและอาสาสมัครช่วยงานตำรวจสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ให้ศูนย์ฯมีอำนาจกำหนดแนวทางในการดำเนินงานของอาสาสมัครต่างๆให้เป็นระบบ, กำหนดมาตรฐานการฝึกอบรมให้มีประสิทธิภาพและมาตรฐานเดียวกัน, กำหนดรูปแบบการแต่งกายให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน, ประสานการดำเนินกิจกรรมกับหน่วยต่างๆเพื่อให้งานป้องกันอาชญากรรม เกิดประสิทธิภาพมากที่สุด